Sonbahara Düşmek

Sonbahara düştüm doğduğum şehirde

Grinin tonunda hüzünler

Aşk, ayrılık, özlem hepsi

Körfez, deniz, gökyüzü, karabataklar gri

Bir de sisleri delen sarılar

Van Googh tablolarından fırlamışcasına

Dökülmüş yerlere yapraklar

Islak kahverengi ağaçlar ve toprak

Mantarlarda orman cinlerinin şarkıları

Körfeze baktığımda kaybolmuş ufuk

Sonbahar sislerinde

Gemiler gelir limana, çok uzaklardan

Çekik gözlü gemiciler

Dar sokaklardaki batakhaneleri doldururlar

Masalarında boyalı geçkin kadınlar

"Denizcinin parası pul, karısı dulmuş"

Doğrularcasına

Gelir yaprak kımıldamayan gece

Ölesiye güzel

Doğduğum şehir, o her mevsimde güzel