Sonbaharda Açmak

zehirden günler saydım takvimden

üşüyorum

sonbaharda açmaya zorlanmış bir çiçek gibi..

hangi şehrin rüzgarı vurmadı ki yüzüme

çaresizliğimi,

sevdiğim, mahkumum ben

her şey ölür

ben solmadan ölmem

gün güneşiyle kandırdı bazen

sanıyordum solmak mevsimi geçti

ne vakit geldi

can suyum çekildi bedenimden

utandım bakmaya toprağıma

ben ondandım

ama o

o çoktan çevirmiş yüzünü benden

bu kış çetindir sevdiğim

ardında baharı mı saklar

ölüm mü bekler bilinmez

içimde büyüyen çıkmaz sokaklar

ah başımı alıp gidesim var

bu kış çetindir sevdiğim