Sönen Işıklarım

Ne kadar yalvarsanda,düşmanı olamam yalnızlığının

Hani eskiden hatırlar mısın?

Adımı söylemezdim sana

Milyonlarca papatya ektim şimdi kışlarına.

Gökyüzü kıskanırda,bulutlarını karalardı

Sonra yağmur yağardı

Ve ardından dikilen fidanların yeşerdiği

Endamının geçtiği her yere bir ışıltı bıraktın

Şimdi bu ışıklar gözlerimi kamaştırıyor

Bazen sönüp uykumu getiriyor

Kimi zamansa karanlığımı aydınlatıyor

Adının aklıma geldiği her an

Zamanı tarihi unutup yaşlanıyorum

Ne o?

Yine mi?

Yine mi söndü ışıkların

Bu sefer hiç aydınlatmayacak mı dünyamı

Sen?

Gidecek misin?

Henüz adımı bile söylememiştim sana

...