Sönmüyor

Yine havalandı şu deli gönül

Çıkmış dağ başına geri inmiyor

Küfül küfül kırcıları yağıyor

Acılarım şu sinemde dinmiyor.

Beni anlayan dost elimden kaçtı

Hem de gider iken yaralar açtı

Çok yalvardım amma yuvadan uçtu

Bu durumu yaşamayan bilmiyor.

Delik deşik oldu sinemde yaram

Sevdiceğim yarim sürmedi melhem

Dermanı sendedir yaradan Mevlam

El katmazsan yaralarım sönmüyor.

Beni alt eyledi feleğin fendi

Acep bulur muyum mert oğlu merti

Kendine çok gelir herkesin derdi

Önce yetim olan sonra gülmüyor.

Edna Murat garip kaldım arada

O yar gitti görünmedim sırada

Aşıklar ermez imiş murada

Güneş aştı artık geri gelmiyor...