Sonrası Yok...

şehir, siyahlara bürünüp

sessizliği karşılamaya hazırlanıyor

küçük bir meşale gibi parlayan

sokak lambaları ile

yalnızlıktan doğan

korkusunu gizlemeye çalışıyor

ben, soluk ışıklı odamda

gecenin gelmesini bekliyorum, keyifle

camda beliren her yıldız

senden bir işaret bana

bekle geliyorum dermişçesine yanıma

şehir, büzülürken korkular içinde

ben, doğruluyorum oturduğum yerde

hafifçe dalgalanıyor perde

önce kokun doluyor ciğerlerime

sonra nefesin değiyor tenime

gülümseyerek geceye

basıyorum lambanın düğmesine

ellerimi uzatıyorum

ve sarılıyorum tüm özlemimle

sonra...

sonrası

sadece

sende

ve

bende

izmir

22.03.2010