Sönsün Tüm Işıklar
Kapadım gözleri bak, yarınım yok benim
Sessiz bi dünya içinde yürekte hislerim
Hissedin kalleşler bu aşktan izlerim
Dilimde çok bi yara belki kelam beklerim
Elimde bi ayna geçmişim sokaklardan
Kazılan kuyuysa aşk düşerim tuzaklardan
Sımsıcak bi yürek var, yaşlar mürekkebim
Beklerken yalnızlığı, artık mühürlü kalbim
Artık aşk mı bana uzak, yoksa benmi tutsak
Kelepçe pençe olur yürekte hep bi Başak
Tohumları ektim kalbe, büyütür onu özlemim
Kadehten dökülen ab-ı hayattır liriklerim
Akıntıdaki kanlı senaryo izdivaca kurulu
Minnettar bu kalp sana kokla yar kokusu
Bırakmayada niyetim yok yıldızdı gözlerin
Dünyam sensin dönsede, tersine bu hislerim
Ver ellerini, dökülsün onca yaş,
Simsiyah, dudaklardan sonsuza aksın aşk,
Kalp bir yağmur, gibi ıslansın
Dökülürken Başaklara, sönsün tüm ışıklar
Şimdi kölenim ben emir ver çöllerinde
Hüznü uzak tutki diz çökeyim önlerinde
Ruhum bedeni edebi hapsetti ellerine
Huzurda semada aşk sisiyle tozpembe
Kanrevan içinde saplarken hançer yarası
Bi avuç kandı bıraktığın ellerimde
Son nefesime kadar, nefesim ruhunda
Hapsolmuş kitli sözler sense kollarımda
Bu can senin, melek sensin, prenseste sendin
Kül kedisinin gülü solarken kalbi titrettin
Faylar değildi kırılan 5.4 şiddetinde
2009'da açtık gözleri dünyevi cennete
Tamam doğru bendim ama deli gibi sevende sen
Bendim yıkılsada şehrin ışıkları yeter derdin
Dudaklarından dökülürken adım, titrer ellerim
Yürekte dilime kefil, sen anlat ben dinlerim