Sonsuz Izdırabın Bitmeyen Hazan Türküsü
Müebbete mahkum bir hüzün türküsü dillenir kalın duvarların ardında
Kifayetsiz bir terennüm
Caiz mi?
Kısılmış sesi titriyor nefesi
Şiirlere de küsmüş
Geceye yazıyor öksüz sözleri
Kapalı perdeler
Çıt yok!
Sûkut!
Ve kocaman bir yalnızlık büyür sabahı karanlık bu limanda
Hep gidişlere sallanıyor mendiller
Beklenmiyor artık dönsün giden yolcular
Hesapsız yırtılıyor takvimlerden sayfalar
Göçmüş ruhunu besleyen beyaz içinde parlayan yeşil gözlerde gurbete
Durmuş seyrediyor bir resmin önünde kıyam
Ve yırtıyor tüm yaralayan bakışları maziden
Ah bir de silebilseydi anıları dimağdan
Karalanmış sözler
Altı çizilmiş özürler
Kıyısızca söylenmiş küfürler
Susturulmuş beddualar
Sesi kısık hıçkırıklar
Bedbaht bir tablonun rengi l/al kesiği dudaklardan dökülür
Kıpkızıl kana karışır g/özlerin n/arı
Yana yakıla çığlık çığlığa gece
Sağıyor tutkulardan mütevellit bir zehrin öldüren ağısını
Mevta;
O şimdi ölüler ikliminde mevsimini yitirmiş bir ateş
Yanıyor yanıyor
Sonsuz bir ıstırabın bitmeyen hazan türküsü kıvamında
Yaşarken;
Sanki yaşadın saymış
Not düşmüş sayfalarca yalancı şiirleri
Çalmış mutlu şairlerden u/mutlu sözleri
Kurgusu kendisine ait yüzlerce şarkı notası
Makamı yine hüzzam
O şimdi;
Arafta bekliyor yaralı, sanırsın cüzzam