Sonsuza Kadar Sen

Bu alev tarlası senin kıvılcımıınla başladı yanmaya

dört bir yanı sularla kaplı olsada yandı yandı yandı

közleri hala kızıl kararmadı hala tükenmedi yanması

dağlarcasına gözlerimi kör bakışların resimleri kaldı

Sarılıpta ayrılıklar yaşandı uzaklaşan ellerin arasında

kayıp giden sevgiye seslenişler kaldı dur gitme

gözlerim güneşini dahadabir kaybetti sen gittikçe

kalmadı fırtınalarda o seni bana getiren hava

İki dağın arasında sıkışmış akarsu gibiyim

ufacık bir çatlak aramakta karışmak için sularına

kavuşmak olacaksa bu arayış hücrelerine

milyon parçaya bölerek yüreğimi sana sunacağım

Buğulu camlara yazmaya başladım tek tek

yağan yağmurun kaç damla vurduğunu

ve her damlada gözlerimi kaybederdim

gecenin sessizliği çöktüyse hele lambalara

Hep bir gölge arar gibi sevişirdi kalbim

geleceğinin sessizliğine dokunurdum

yastığıma dayardım başımı bir sağa bir sola

bir tek ben anlardım düşündüklerimi

Sabrım kalmadı artık bu gecelerin bitmezliğine