Sonsuzca Yaşanacak Gibi Düş Yanılması

Tik tak sesleriyle başlanır güne,

Öğütülmüş bir dün daha,

Geride kalmıştır artık,

Yüzde günden güne oluşan,

Kırışıklıklar!

Saçlarda aklar!

Artık zamanın ilerleyişini;

Gözler önüne sermeye başlar!

Aksini tanıyamaz olursun aynada,

İzdüşümünün,

Milim milim yenilirsin biçare,

Çatık kaşlı acımasız kadranlara,

Önce umut terk eder seni,

Sonra avucuna alır ruhunu derin bir histeri,

Başlarsın içten içe korkmaya.

Yaşam senaryosunda;

Başroldedir,

Acımasızdır kimi zaman,

Bazı anlar olur geçmek bilmez,

An gelir hiç bitmesin istenir,

Karmaşık dünyanın içinde;

Görevini en iyi yapandır aslında.

Doğuşundan ölümüne kadar!

Çarklar döner senin için,

Gençlik yıllarında önemi olmasa da,

Yaşlandıkça kavrarsın,

Aynada bakınca yüzüne!

Yada yürürken yolda

Bükülür ya belin!

Yüreğinden yakalayamaz eskisi gibi,

Ilgın esen rüzgar/

Artık duymamaya başlarsın,

Martı çığlıkları ile boğuşan dalga seslerini/

Utanmasan,

Yahut daha önce gizlice yapmış olmasan,

Çıkıp/göğün bağrını kanatan,

Bir saat kulesine,

Hüngür hüngür ağlayacaksın,

Belki de özgür bırak beni diye,

Utanmadan diz çöküp yalvaracaksın!

Artık onun önünde dünyevi hüviyetin önemsizdir,

Ne gecekondu mahallesinin delikanlısı,

Sevdalı Yusuf'u tanır!

Ne boğaza nazır villasındaki,

Babası armatör Murat'ı!

Aynı sürede acı çektirir,

Aynı şiddetle işler iliklerine herkesin,

Sen artık onun karşısında,

Eski sen değilsin/

Çehresiz,isimsiz,önemsizsin..

Düşünmeye başlarsın,

Film şeridi gibi geçer,

Gözlerinin önünden;

Yaşadıkların!

Yaşayamadıkların!

Düşlerin!

Ümitlerin!

Geride kalanlar,

Senden önce gidenler!

Ve daha birçok şey

Aklında dolanır!

Zamanın varlığını,

İlk fark etme yaşlandıkça görülse de,

Aslında;

Ölüm anında anlarsın kıymetini!

Öyleyse şimdiden,

Farkına varmak,

Durduramadığımız zamanı

Düşünerek, doya doya

Yaşamak lazım!

Metin Çalışkan & Hamit Aydoğmuş ortak yapımıdır..