Sonsuzluğa...

ağlamak geliyor içimden

alabildiğine

coşarcasına yavrum

uzanmak ellerini tutabilmek için

birden boşlukta kalıvermek

bir zamanlar hani bilirsiniz ya?

uzaklara bakar bakar ağlardım

bir rüzgar eserdi haydutça

alıp götürürdü seni ve

hatıranı da

dağlara..

denizlere..

susuz çöllere..

alıp başımı kaçmak gelirdi bu kentten

uzaklara..

belki de çok uzaklara

acı kalbin taht vurduğu kentlere gitmek

ve bitmeyen bu sessizlik

yok olmayı getirirdi bazen kalbime

14/01/1975--Bursa

şiirde ilk denememdi..

vakit gündüzdü

gözlerdeki hüzündü:(:(

yürektekiler sayfaya döküldü..