Sonsuzluklar Yalan

Yalnız senin olmayışın yoruyor beni

Okyanus içinde bir teknedeyim,günlerdir

Uykusuzum.Birbirimize yeterdik yanımda olsaydın

Gözlerimde umudun kırık dökük kalıntıları

Yangısı hiç geçmeyen bir kesik

Akşamın elenme dakikaları...

Hırçın dalgalar kırmadık yerimi bırakmıyor

Uzanıyorum küpeşteye üstümü örten yok

Kızıllık tenhalaştıkça gömülüyorum bilinmezliğe

Bir tek sen anlardın beni,söylemeye ne hacet

Sipsivri bir direk.yosun kokulu kenar ...pilli radyo

Yıkılan dakikaların altında kalma korkusu

Elimde kendini korumaktan yoksun kehribar

Rüzgar,düşmesine engel oluyor kaygılarımın

Sekişinden keyif alamadığım dalgalar

Köpüklere tutunmaktan unutuyorum her şeyi

Korkum kendimden değil,adın gidiyor tadın gidiyor...

onikinisanikibinonaltı