Sonu Kıyametmiş Aşk...

Ölgün bir vakit vurmuşum kıyıya

Kanatlarım kırık, ıslak birazda...

Ağır gelmiş yüküm

Kozam perişan

Dönemem ki çocukluğuma...

''Yeniden seni yaşamak saflığında,

Doyumsuz bir aldanışın yazgısıymış sevda...''

Ufukta kara bozgun bir muamma

Ne bu kulakları yırtan çığlık?

Sur'u mu üfler yine İsrafil?

Bu yeniden canlanma hayra alamet değil...

Sağır da olmuş gönlüm gözü

Duyulmuyor aşk

İnan ki duyulmuyor...

Kimden kalmış bu ah

Kim istemiş kılıçlar keskin

Yüreklerde bir taş, sinsi

Sızmıyor aşk

İstesem de sızmıyor...

Bir yarısı yerde kalmış renklerimin

Sulara gömülmüş birazı da...

Baygın bir zafer yapışmış ya sevdamın dudaklarına,

Canım acımıyor sandığı gibi

Ama inmiş gözlerime yılgın bir pençe

Görülmüyor aşk

İnan ki görülmüyor...

Kim demiş yıkılmaz duvarlar

Kim sanmış kilitsiz prangalar

Kaymış ayağı, Sırat yalpalar

Ölünmüyor aşk,

İstesem de ölünmüyor...

Ölgün bir an batmışım kırıklara

Kanatlarım üşür, kanar birazda...

Göz kapaklarım da yorgun

Az uyusam şurada,

Gelincik tarlasında...

''Yüzüme düşen gölgenin kısacık salınışında,

Sorumsuz acılarının kıymeti değilmiş sevda...''

Çok yorgunum,

Çok...

Ne olur daha fazla sorma aşk,

Sorma...

Nasılsa koptuğu an sorgusuz kesilecek cezam

Dünya yerle yeksan kararacak...

Çünkü terk-i diyar edişlerin sonu;

Kıyametmiş aşk

İstemesem de kıyamet...

10-17/Mart 2009