Sonu Olmayan

Buluşsak seninle, bir bilinmezde,

Gözgöze gelemesek, utançtan,

Konuşamasak seninle, saatlerce.

Bütün geçmişimizi sussak,

Ve beklesek, hiç ağlamadan..

Sonra düşünsek,

Tuttuğumuz başla elleri..

Ve hatırlasak,

Başka gözlere dalınan günleri..

Sonra ağlasak tekrar,

Bağıra çağıra...

Birbirimizsiz geçen yıllara,

İnat edercesine, haykırsak,

Geçmişin yaralarını taşıyan,

Bu yorgun sevdayı..

Her gidişte, hoşca kalınamayan zamanlarda,

Bir yar düşünürdük..

Islak gözü ve yaralı yüreğiyle.

Ve utanarak dokunulan elleri düşünürdük,

Gözgöze gelişlerin pek yaşanmadığı anlarda...

Ağlamayı anımsardık sonra..

Geçmişin bütün vehametlerini susup,

Terkedilişlerimizi ağlardık hayata..

Belki cevap vermezdi ama

Biz, yinede ağlardık ona...