Sonum Ömrümden Uzun

gökyüzüne yansır sesinden kalan

tortulaşmak istiyorum şu kokunla

acılarımın aynasındaki çığlığımı

şaşkınlığın duysun sen sadece bil

şansın yok yalnızsın gidişin tek

acılarımın aynası ağladığın o dünya

kaybedişimdi kendimi bu ölümlü aşkta

çoğul bekliyorum tek başına gidişini

yalnızlık hayallerimle zinadayken

ıslak ot kokulu saçlarınlaydı kalbim

yokuşları çok severdiniz siz gerçekten

benim ihtiyarlığımı sürünerek gelişimi

hep beyazdım nedense yazlara karamsar

sonsuzadek altı yaşında gibi gülüşerek

senin kendin sandığınla yazları bilmez

yaz bencillik mevsimidir beni sen sar

akşam çayı buğusuyla dağılmıyor efkar

sonum ömrümden uzun

şarklı ve bulanık ela

gözyaşlarımın budak yerlerinde yokluğun

yaka paça kovulduğum sonrasızlığa fazlayım

çok fazlayım...