Sonunda...

Ölümün en ansızı nasıl bulursa canı

Sen de semadan öyle ineceksin sonunda.

Sevdayı bahar bilip yok saysan da hazanı

Hasret salıncağına bineceksin sonunda.

Hangi yaza vurulsan yağmurlarla dolacak

Hangi gülü koklasan ellerinde solacak

Hangi gönlü can bilsen sonu hüsran olacak

Hırçın bir rüzgâr gibi dineceksin sonunda.

En izbe kuytularda için için ağlayıp

Karanlık sokakları özlemimle dağlayıp

Bir vahaya kul olmuş gözlerimden çağlayıp

Sahranın kumlarına sineceksin sonunda.

Hiç kimse duymayacak gecikmiş feryadını

Hiç kimse anmayacak unutulmuş adını

Çünkü aşk defnederken kaybolmuş muradını

Eskimiş bir adrese döneceksin sonunda.

Vakitsiz düşlerinle çok uzaklara dalıp

Sılanın göklerine kırgın turnalar salıp

Dumansız bir yangının tam ortasında kalıp

Kararmış bir köz gibi söneceksin sonunda.

30.11.2005

Beşiktaş