Sonyaz Işığı

I.

kanın hapsinde sözler

ay ışığı - yıldız bereketi

gecenin en mavi çığlığı

sesimizin söküğünde

sürgün bekliyordu

-yanı başımızda duruyordu anılmayan-

kelebek kanatlarıyla yamadı

sesimizin söküğünü

ipeksi çığlığın teyellediği an

ve durmuştu zaman...

II.

kuru ırmak yatakları kadar

susamışlıkla birbirimize

çağıltının uzak uğultusunda

iz sürdüm o gece kaynağınıza

çakıl ağlamıştınız hep

kendi kaynağına dönen ırmak sesiydi

hıçkırıklarla ağlayışınız...

III.

avlunun sessizliğinde

duyabiliyorduk çiçeklerin açtığını

tomurcukların genç sesi

uyutmadı bizi bütün gece

kış uykusundaki yılanın düşü gibi

toprak kokulu ve uzundu sevişmelerimiz

yaz boyu tenimizde ezik ot kokusu taşıdık...

IV.

ben bütün yaz bulut çobanı

siz gökkuşağının bittiği yere

hayallerimizi sakladınız

yüzüm yüzünüzde allaştı

ah..bütün mevsim aynı salkımda

esmerleşen düşler taşıdık

ıslak, şıra kokan şarkılardık

bağbozumuna

V.

silik yağmur yazıları taşıyan

evlerin pencerelerinde

mevsim ayrılık yazıyordu

uzak bahçeler kadar sessiz

ve yorgundu düşünceler

VI.

otlarda uzun yazın sarılığı

hatırlattığında yaşlılığımızı

toz bulutuydunuz yolun ucunda

genzimde yanık tadı

kısılmış gözlerimde

sonyaz ışığı