Sorgusuz

karalanan onca defter sayfamın arasında

bembeyaz düşlerim de yandı sorgusuz.

ben senden kurtulayım derken,

yüreğimi de kaybettim sorgusuz.

kim aldı kim çaldı diyecek vakit yoktu,

kim vurduya gitti sorgusuz,

sualsiz,

önyargının dudakları gülümserken,

sevgim yere yığıldı cansız!

yıllar seni almış gitmişti aslında

yine sorgusuz..

nereye neden..ler hep içimde kaldı

eziklik kaderimmişçesine ömrüme sarıldı

sensizlik şöyle dursun

tüm düşlerim elbisesiz

tüm inançlarım doğrusuz kaldı ardından.

ve ben hala kabulleniyorum yokluğunu,

yalnızlığıma kader diyorum sorgusuz!