Söv Dedi Tanrı

yol etmiş beyaz kağıtları şerefsiz kalem

damlattığı mürekkep bile isminin baş harfi oluyor

oysa sana dair ne küfürler yazmıştı

ne çabuk unutmuş hemzemin geçitleri

ne çabuk unutmuş kayıp uzuvlarımı

ve haritalardan silip atışlarını

ki gelmişine geçmişine iğfalli küfürler

kulak değmemiş sövmelerdeyken yüreğim

nasılda yazıyor isminden sonra hala seviyorum'u

hele ona yazdığı o son şiir

bir bar girişinde bozdurulmuşken üç beş kuruşa

bir gecelik aşkta kullanılsın diye

mısralar garsoniyer bir evde

ruhsuz bir kadına peşkeş çekilmişken

hala nasıl yazıyor seviyorum diye

ya kelemimde var bir piçlik

yada kırılası ellerimde bir kahpelik