Soyu Tükenmiş Aşksın

benim saçlarım umutsuz vaka

ellerin yoksa, kimsesi yok...

yağmurlara sardılar benim

gözlerimi

kalbim rüzgarını bekleyen

yelken gibi

iyi bak bana köklerim sende

ben seninim...

ne vakit resimlerine baksam

çözülür içimdeki raylar

güneşi görünce temiz havayı

içine çeken madenciyim

gitme başımdan, hep kal

seni kendimden ayrı tutmam

sevgin haric...

sevmeyi beceremem belkide

dizelerine tutunmasam

tut ki yalnız anneme söyledim

adını

damlalar taşıyan mavi rüzgar

üzüm bağına ışığı düşen ay

soyu tükenmiş aşksın...