Söz Eri
alacakaranlık memleket sabahlarında
mangır kokan düşlerin buruşuk yatağında
çılgınca
kaçının dişlerini söküp, saçını köklediniz
kaç kez körüklediniz ateşi
çiçeğe durmuş kaç ağacı yalaza boğdunuz
çürüyen alfabeydi dilinizdeki tekbir
cinayetler güncellendi
eller yıkandı, kutlandı ödüllendi de kaç kez
sayfaları lekelendi, kirlendi tarih
tanrıların dümeninde serdümendiniz
hırladınız, horladınız tehcire zorladınız
külleri taze gülleri
yeniden hep yeniden yaktınız
yaladınız parmaklarınızda şerbetlenen kanı
kof kafalar tokuştu, sakal sıvazladınız
ey utanmayı iğdiş eden ahlak yoksunları
ey haritasında mezhep kanı toplayan it soyları
ey insanlıktan ikmale kalmış ayrık otları
varsın kılıcınız kınında parlasın
rotasını şaşırmış ilahileriniz, saptırılmış ayetleriniz
varsın Razih dağında, Necid çölünde yankılansın
ufukları kirlenmemiş şafaklarda
her yeni doğan günün kapısında
ve insanlığa şavkıyan yüzümün aynasında
sabahın üşüyen tohumunu ısıtan benim
işte ben
........işte özüm
...............irademin efendisi
........................sözümün eriyim
soluğu karışır mı akla karanın
erdemi tartışılır mı insan olanın
ben insanlığı mut eylemişim
el almışım babadan, atadan
gün
......her gün
..................yeniden
..............................şimşekler çakıyor
.....................................şavkıyor bilincime
cellat ruhu gizlene dursun cenininizde
umudu koşar adım doğuran ışığım ben
aldanmayın suskunluğuma
bütün çiçekler suskunluğun koynunda çoğaltır rengini
suskunluğun gazabıdır yerkabuğunu çatlatan deprem
kaya böğründe
milyon yıllık uykudan kalkandır faşist nükleer
sözünüzde boğulacağım günü beklemeniz boşuna
onurumun huzurunda ant içtim
güneşin alnaçına vasiyetimi ilikledim
size yenik düşmektense
gebermektense kirli ellerinizde
ayaklarım sehpa
.........saçlarım urgan
..................kirpiklerim keran
insan gibi ölmektir boynumun borcu
...............................................insan
*Müsadenizle*