Söz / Şiir Bende Biter

Üç kişilik hikayem

Üç masal

Üç gerçek

Vardan yoğa devşirme

Üç bilinenli denklem

Çözümsüz ...

Söz feleğin:

'İçim acıyor! İçim' dedi

Çarkın ustası;

Kavimler göçenden beri

Tep o yan,tep bu yan

Dolandım.

Gün oldum güne dayandım,

Aslı olmaz pahası sorulmaz

Aşklar aldım,

-hepi topu bir öpüş-

Meşke sattım.

Nemrutun sofrasına/ tahtına

Tok oturdum, aç kalktım.

Tanrıların sineğini

Sarhoşlara meze yaptım.

Lokman yansın bahtına

Ölümsüzlüğün sırrını

-sirenlerin aşkına-

Yem attım balıklara

Zer

Düş

Ten ateş

/ten ferine

Yana , yana

Yuğundum, arındım,

Ar, kor oldum ara dayandım.

Keskindim kılıçtan

Geçemediler

Köreldim.

Çeliktendim,

Eğemediler

Kırıldım.

Tunç/

Tandı yüreğim,

Eritemediler

Kanattım.

Helen'i aşk pazarında

Sattım kölelere haraç mezat ,

Aşil'in

Topuğunda beton harçtım,

Oka sırrımı açtım.

Rahim-kordon ipliğiyle

Koşarken ölüm yaşama

Mert ce/sur sesine

Mahşerden kaçtım

Akşam düşleriyle uyandım.

Ayyaştım

Med-cezir itliğiyle

Aya sırnaştım.

Hayyam kırık testiden

Suyu içen çocukken

Üzüm suyunu ben tattım

Hurilerle ben yattım

Züleyha'ya kalmadı Süleyman

Öğüttüm nice ömrü

Aşk tuzaklı

Çarkımda.

Genç değil kocadım,

Cahiller caka satar,

Aklım verdim Sokrates'e

Ciğerim Spartaküs'e yadigar,

Düşmesin yere diye

Bedenine

Çar mıh çaktım,

Tanrılar ona ağlar.

Dinle ey şair

Her uyandığım günde

Yeni bir söz ekledim

Her noktası ölüm/cül dizelere.

/Şiar kod adım

Mesken siz

Meslek çark ustasıyım

Yaş kadim/

Söz şairin:

Yaklaş nefesime

Duy yaşamın hilesini;

'Derin kanıyor!derin' dedi

Şiirin ustası.

Her şeyden birden bire,

Birden hiçliğe,

Hiçlikte 'ben' vardım!

Can çektim çala kalem

Dizelerin düzenine

Tektim,

Vuruştum ;

Ölsem? adam,

Yakalansam ? hain,

Kaçsam? Kor.

Ektim, doğum ... ölüm ortası

Ulandım

Şair/leştim

Her gün yeniden,

Her şeye rağmen,

Herkesin anladığı dilde

Anadan üryan,

Kendimi kustum,

Kendime küstüm

Kendime kastım.

Yalnızlığı nasıl adımlar

İnsan kendi boyunca,

Hasret koyunca.

Her şeyde şiir var ,

Koş aşık koş,

Yana, yakıla,yıkıla

-feleğin çarkına-

Hayat yorana dek,

Kalbin durana dek,

Sen yaz,

Sen çal, söyle;

Son sigara biziz

Kendi nefesimizde

Çek derin, derin

Yok başka içerin...

Zulamda şiir saklı

Kaleme yasaklı,

Kon-göç gezgin,

İmge de bezgin,

Bir karış havada aklı

Kuş bakışlı düş kanatlı

Renklerden umut

Tarihten dem tutarım

Şiir yaşar, şiir bakarım

Aşk uğruna feleğe çatarım

Dinle! ey insan

Her uyandığım gün

Eski bir söz eklerim

Son noktasız ölüm/süz dizelere.

/Şair sıfatım ,

Meslek siz,

Mesken dizelerde intihar,

Yaş kayda değmez,

Başkaldırdım, eğilmez.../

Söz insanın:

Dinle! ne der

Emeğin ustası;

Ciğer körük,

Örsümde maden terler,

Toprak secdesinde.

El nasır,

Göz nur,

Kan irin

Kıblesiyim ekmeğin;

Ham dizeler döker kalıba

Ustaları şiirin,

Dönerken başımda çarkı feleğin

Ben şiiri neyleyim?

Son söz: Dinle ey şair,

Dinle ey çarkı bozuk devran;

Anlamam kafiyeden, ahkamdan .

Her uyandığım gün

Rast gele bir söz eklerim

Son noktam ölüm/dür dizelere,

Varlığım yaşamdır sizlere.

Ben yoksam

Ne çarkınızın dönmesi ,

Ne kaleminizin imgesi

Pul etmez, kar etmez.

Önce insan diyemiyorsan

Var git felek dönmesin çarkın,

Beni yazmıyorsan

Var git şair yalandan yok farkın...

Arzuhalim

Felek yazar şair bozar

Bana nesi

Var mıdır bir dizelik faydanız

Çocukların ağlayan gözüne

Alnımın terine

Devrik tümceden beter

Zamansız ölümüme?

Yeter!

/İnsan adım

Meslek ekmek

Mesken çarkı felek

Yaş muhtemel

Söz , şiir bende biter .../