Söz Sükûta Ermez Artik

Fanisin şu dünyada kefenin kara toprak

Bakışların tarumar bedenin kuru yaprak

İçten söküleceksin başın kıblede çoktan

Sorgu meleklerinde hesap dürülür haktan

Kırık bir testi gibi günahların tuzla buz

Sandukan kara zindan erişemez yazla güz

Ademin elmasını çalmadın ki cennetten

Dağılan gururudur suçu insan sevmekten

Gazel gibi yollarda süpürüldü sevdalar

Boğazlara dizildi yenen helal lokmalar

Kamil olursa insan zaten günahı olmaz

Tartılan terazide boş kefelerde durmaz

Hangi ağaç gövdesi gölge eder güneşe

Hangi ceylan yüreği saldırır aslan leşe

Gücü yetmez kimsenin garibana eziyet

Zülmetmek acizliktir insan olmak meziyet

Karıncalar yuvasın ayak dibine kurmaz

Ağustos böceğinden yok mudur başka kurnaz

Söz çıkar ki ağızdan geri dönüşü zordur

Öyle yakar bendini yüreklerde ki kordur

Söz sükûta ermeden gümüşler pas bağladı

İncinen insan ruhu sözde zincir dağlandı

Önce göz çukurları çakmak gibi derinden

Dosta ihanet olmaz sevgi gönül telinden

21.01.2010