Söz Uzar Yari Bulur

Dili bağlı kalabalıklar gibi

Karşı karşıya

Ve yürek yüreğe doyasıya bakışmıştık

Sessizce dağılıyorduk bir akşam vakti

Pankart açmadan

Slogan atmadan

Ayrılığın imanı yoktur diyordu bir şair

Ve heykelin önünde üşüyen dilenci

Acıyan gözlerle bakarken

Hala dik ve havalıydık

Ayrılığında bir havası olsun makamından kıdemli

Keskin zehir bardağımızdan taşmaya kararlıydık

Şimdi gözlerimden gölgeni kim toplayabilir

Yahut yüreğimin dehlizlerine hangi el uzanır

Muhabbetini göğsümden kim ayırabilir

Fersah fersah koştuğum gurbet meğer öz vatanımmış

Şafak vakti asılmaya gidenler arasında

Meğer en çok gözlerin ışıldar

Ve her gece bende bakışın kararırmış

Yalancı bir ay sefasını sürsün yerinde

Sabah ezanından önce

Söylemek istediğim bir söz var

Duysanda duymasanda

Yalnızlığın en vakur yerinde

Senden öte kimsesizlik mi var

Omuzlarımda apoletleri sevdanın

Hasretin dokuz kunnadığı dağlarda dalgalandırılmayan bayraklar adına

Ya gözlerini as bağrıma

Ya... ölmüşlerin yanına yaz

Söyleyecek çok söz var

Lakin dilimi bir bağlayan bir hal

Kirpiğin kaşın ve sevdalı cümle bakışın hatrına

Beli kırılan her kelamın sana yaslı bahtı var

Söz uzar yari bulur diyor bir şair

İman et ay parçam sensizliğin bilinmez bir dini

Duyulmaz bir lisanı var

Küsçe söyleniyorum içimden içimden

Seni çok özledim...

Seni çok özledim ben...