Söz Ver Bana Sofia

Saat gecenin üç'ü

Birazdan şafak söktü sökecek

Gel gör ki Sofia

Gözlerime hâlâ firarî uykularım çökecek.

Yemin de etmedim geceleri uyumayacağım diye

Söyle be Sofia,

Gözlerime uykuyu kim haram kıldı böyle ?

Varlık derin bir uykuda

Kendinden geçmede gecenin sukûtunda.

Bense uzanacak bir el bekliyorum hâlâ

Kör kuyularda

Kuytuda ...

Âh etsem !

Ne bana yakışır

Ne de bu aşka.

Ah be Sofia !

Ne vardı ki bu kadar sevecek böyle !

Sevmeseydim diyorum bazen bu kadar keşke.

Şimdi ;

Yaşanan buruk bir mazinin ertesinde,

Sancılarındayım

Kör-kütük sarhoşum hâlâ.

Hafiften kulağıma dokunmakta şu saatlerde

Yarım kalan sevdalardan

Hüzzam tadında bir salâ.

Sofia !

Ya sen de olmasaydın ben ne yapardım ! ...

Nasıl çıkardım sabaha bir başıma gecenin en dibinden !

En âsî cümleler düşerken

Yaralı yüreğimden,

Çatlayan leblerinden.

Sen olsun söz ver bana bırakmayacağına Sofia !

Mahşere kadar ellerimden.

Düşsede hüzzam nağmeleri

Gönül sazımın tellerinden.

03:34 07.08.2015

Sinop/Ayancık