Söz/den Düştü/k

Zehirden söz düştü ana

En dibine vurdu hayat zamanın

Hatırla ki 'hiç'tik varoluştan bu yana

İçime şimdi kordan susmalar düştü

Rengin döküldü iki yüzlü hayat

Dün yeşildin, bugün siyaha döndün

Ellerinin çizdiğine hele bir bak

Nereye götürmüş yolların, an'ların seni

Sen mi kaldı senden geriye, yazık!

Ömür mü biçtin kendine, yaşamaktan uzak?

Zehirden söz oldun döküldün içime

Odama karanlıktan önce sen düştün

Lime lime, parça parçasın artık

Durup da neyi düşünürsün?

Unutulur sandığın yakacak beni her gün

Ne hayatlar öldürdün, kalıp da yaşamak mı düşünürsün?