Sözle Vuruş

I

Bir kuş kafesi içinde yaşamışım

Bir de kalın duvarlar örmüşüm etrafıma

Baş kaldırmışım kurda, kuşa, insana

Nasıl da

Dünyayı sadece onun için karşıma almışım, yıllarca

Hesapsız dalmışım yeşilin en derinine

Dardayken tüm çözümlerimi sunmuşum ona

Hesapsız, kitapsız, koşulsuz sevmişim

Nasıl da

Tüm fırtınalara meltemlerle göğüs germişim, yıllarca

Tutunmuşum incecik zarif bir dala

Sıcaklığımı vermişim günün en soğuğunda

Çaresizlik içinde bir kuş gibi çırpınmışım

Nasıl da

Nasıl da bu rüya bitmeyecek sanıp avunmuşum, yıllarca

II

Kuş artık yorgun

Kanatları düşmüş

Tanıdık bir avcı bulmuş onu

En can alıcı yerinden

Kalbinden

Sözleriyle VURMUŞ....