Sözüm Yok

Sözüm yok kimseye

Bu saatten sonra...

Bilen bildi beni,

Anlayan anladı.

Herkeze gülümserken

Şu küçücük yürek,

Hep içinden ağladı

Kimse farkına varmadı.

Yavaş yavaş tükendi

bohçamdaki nefes,

Hayat bir bana acı

Gayrısına enfess..

İçinde yaşadığım

Koskoca bir kafes,

Gördüler çırpınışlarımı,

Kimse özgür bırakmadı.

Bu saatten sonra

Anlasalar ne olur..

Yitip gitti yıllarım

Gidip kim geri bulur.

Beddua etmem kimseye

Korkmayın ne olur.

Tek bir isteğim var..

Birşey sormayın yeter.