Sözün Bittiği Yerde Doğarsın Sevdaya
sözün bittiği yerde dur demek faydasızdı
yeniden doğarsın sevdaya
yapılan ölçülere vurulunca bir körün bastonlu arayışına benzerdi
amalı bir yaşamın eşiğine yol biçiyordun
her seferinde
yaşamın ibretine hayranlık olmazken
sevda yağmuru yüreğim kanardı
senli yollara
gözüne akan timsah gözyaşı da değildi
aması körlüğüne mi eşitti
bilinmezdi
gel geleceksen
olduğuna kalıpta beni mahrum mu edeceksin
özüne sarılır mezarıma bir çiçek bırakırdın belki
şimdi onuda kaybettin
çöl rüzgarıyla
umudu sevdaya yağdırdığın
meşkin durakları boş kalmasın diye
sevda seher yeli eserken
berraklı sulardan boğarken arkana bakmadın
bilerek..
sözün bittiği yerde
yeniden doğan olursun sevdaya
kavganın yolarına akan fırtınalar eser
sevda yemini yorula yorula sürer giderdin
umudun türküsüne kalan adımlar
sen şimdi yollardan solmuş gülümsün
ölümsüz kalsan ömrümün baharı sendın
şimdi baharı kışa dönen kuşlar gibiyim
şimdi yoksun
görmezsem umut ettiğim feyz
umutsuz sevdamın rüzgarı eserse
geride yere düşen gözlerim kalır
*sözün bittiği yerde yeniden doğarsın
gönlüme sevda yağmuru yağarsın
25*12*11*Karataş