Su Damlası - Kaybolası Umut
dışarıda meşrebi karanlık bir soğuk
lapa lapa yılgınlık yağıyor
düşünüyorum
savsak nağmeler tırmanıyor dilime
ne var ne yok geri alıyorum saati
'su damlası' demişim bir vakit
şimdi bardağın bile gözü sürahide
yanılmak diyorum
yalnızlık gibi
tek kelimelik en uzun cümle
sana sahne yasak diyorum sonra
basıyorum cigaradan küllüğe
bir çelişki daha yudumluyorum sana benzeyen
karbeyaz bir sessizlik çöküyor ciğerime
umursamıyorum fazlaca
afakanlar borç ödüyor
mahşerî karanlık zamandan tahsilde diye
kalem alıyor gece
adı unutulmuş izotip
kaybolası bir umut olarak geçiyorsun günlüğe
kuşlar bile tek kanatlı uçuyor sanki
evham örgülü günler kıraatte
hava hayli kirli
aynada hayli kirli görünüyor teyakkuz örtülü yüzüm
grîli gömleğimle
can çekişiyor saçlarım
çözümü zor çapraz bilmeceler gibi
yüzümde batık gemiler
benzemiyorum kendime bile
taşkın nehirler gibiyim
kim değse tutuşacak
yanıyorum
zaman esrar perdeli oyun
ben de nedâmet eksenli fırdöndüyüm
herkes ışıkları yakıyor geceye
karanlık azaltır diye
ben seni söndürüyorum
sığınak dayanmıyor bu aralar
deşifresi zor yeni mahâller aranıyor
uykular bile hazırolda
hamâset şarkıları bozlaklarla bir anılıyor
afrikalı kadınlar gibiyim
her şey başımın üzerinde cirit atıyor
küslüklerimle barıştım, bağrışmıyorum artık
tüm organlarımı da bağışladım geçen
alıştım sayılır
- biri hâlâ canımı alıyor-
sadece beynim biraz bocalıyor
nedense daha bir mutmain oldum bu aralar
vicdanî duygularımı vericiye ayarlattım
dâhîli anonslar pompalıyorum şimdi damarlarıma
tüm insanları seviyorum
tüm insanlar yaşasın istiyorum
biri yaşasın diye herkese ölüyorum!..
ToprağınSesi
.