Şu Masa

Dile gelse anlatsa, kahrolmasa boş yere

Yüzüme güldü ama, yaşlar döktü şu masa..

Sayfa sayfa damlatsa, yazılmasa deftere

Bir bir aldı yürekten, taşlar söktü şu masa..

Yanındaki iskemle, oturunca ağladı

Önce beni kendine ve masaya bağladı

Dertlerle dolu bardak, ciğerimi dağladı

Sürahiye katlandı, dişler sıktı şu masa..

Gördüğüm kabusları anlattım o dinledi

Taş olsaydı çatlardı, o sadece inledi

Üstüne yumruk yedi, yoktan yere tınladı

Kızmadı hiç öfkeme, kaşlar yıktı şu masa..

Kalem, kağıt ne varsa masanın üstündeydi

Aklıma gelen mazim, defterin üstündeydi

Masada duran her şey başımın üstündeydi

Yazdıkça gönlüm açtı, sırlar çekti şu masa..

19.12.2008

Ankara