Sübyan Kavgam

Kavgamız

Islak bir şiir gibi

Ağlarsın yazarken

Bitince ölüm

Sonra

Doğrurur seni

O nokta

Ense/de yeni gün

Kalemin ucu

Senden virgüller

Gelir toplar

Beyaz bir martı

Az biraz

Baş ağrısı ertesi

Yetim

Bir sübyan

Her sabah gözlerimi

Akşam eteğimi çeker

Kirpiklerinde

Mahsun bir duman

Boğar beni

Nefesim kesilir

Sıvası mavi gökyüzünün

Yılları kağnıların

Can söker

Bağrımdan bağrından

Ve

Sevdiğim/

Bir kaş ki

O sübyanda

Her gece yanımda

Her gece gözyaşımda

Islak bir şiir

Yazarken ağlarsın

Bitince...

Sen barışım

Sübyan kavgam

Belki biraz huzur ertesi