Suçunu Bağışlamak mı

Hayat bir romandır aslında.

İçinde kazanmayı ve kaybetmeyi anlarken;

Gönül bir zalimin peşine düşmüştür...

Aklı yok, fikri yok bu kalbin!!

Bakarsın hayatın hazanı gelmiş.

Uyuyorsun,yaşarken bu parçalanmış mezarda

Ölgün,nereye bakarsa gözlerinde,yüreğinde.

Ama sevgisiyle dolu canına kadar.

Pişman değildir,bakmayın haline

Seviyor işte kime ne...

Çektiği acılar içinde /darmadağın/

Bir ezbere hayat olmuş ,yüreğinde...

Kulak vermeyin,onun kisi mazeret sadece.

Bilmez aklındaki /Sensizliği/

Oturup ağlamış mıdır pişmanlıktan?

Çocuklar gibi neşeli olmak neyine?