Sudan Sessizlik

Dokunsam harelerine çoğalır suda tebessüm

Nereye gitse denizin bir ucu... Benim.

Atlas kemiğini soyunmuş

Hangi kayayı yoklasa boynu bükük

Ay nerede dursa içimizi döktük

Islaktı çoğalan hayat güncesi

Dip in'den çıkmak nedir bilmedik

...

-Sensiz sessizlik geceleri-

İşgalin uzanan parmaklıkları arkasında

Sustukça konuşur gibi

Ah çekti, suyun sesi

-Ne/me- kırılan kirpiğin grameri-

Düş'se ateşten...

Kimse görmez, avuçladıkça...

-Su içinde mavi-

Oysa ne koyudur daralan şeffaflığı

O yüzden değimlidir pınarın son bulduğu nokta

Bilse akmazdı her gediğin kollarına

-Bulanık bir suyum şimdi-

Enki'nin duru koynunda

Suyun sesi neyi anlatır sana...