Şükrüm Sevabına Karışsın
Fikrime ve zikrime çakılan O merhameti sonsuz yaratan Seni bana bahşederken Şükrüm susmadı bir an.
İçine düştüğüm bu Yusuf'un kuyusu
Sığındığım içsel bir yolculuğun kuytusu.
Fikrime ve zikrime çakılan
O merhameti sonsuz yaratan
Seni bana bahşederken
Şükrüm susmadı bir an.
Ve uzun bir an eksiktin dünyamdan.
Sonra nurdan bir şelaleydi yüzün yüzüme vuran
Ve her seher
Sesindi sanki içime dolan
Efsunlu bir ezan
Beni nazlı uykularımdan uyandıran.
Ve bakışlarındı beni çekip çıkaran,
Görülmemiş bir iman beni ona çağıran.
Şimdi öpsem seni alnından,
Kanadından,
Dokunmadan düşümün diyarından.
Tavaf etsem yüreğinin dört bir yanını,
Secdeye koysam ruhumun canını,
Yine yücelttim diyemem ki o müthiş şanını.
Gittin kazançlıyız yine de ey sevgili!
Sığınılacak bir liman bırakarak şükür ki bol merhameti.
Göğsüme doldurarak o sonsuz sadakati
Bittin be ey sevgili!
Bir başlangıca adını yazarak.
Yüreğime ve beynime basarak,
Uçtun uçsuz bucaksız sonsuzluğa,
Uçurdun beni tatlı bir içsel yolculuğa.
Ve gelişinle çoğalan o çetrefilli yollar,
Gidişinle birer birer son buldular.
İnancımı körelten isyanlar,
Dünyama inen bütün zaaflar
Hepsi içimde yanıp yok oldular.
Kolophon · Nr. 365454
- Werk
- Şükrüm Sevabına Karışsın
- Lyriker/in
- Ramazan Arpacı
- Veröffentlichungsdatum