Sükûnete Özlem

Hiç uyumamıştım,gözlerimden belliydi.

Bitmek bilmeyen bir yolculuğa başladım.

Gecenin kasvetinde ilerleyen bir trendeydim.

Geceye hüzünlü bir sessizlik hakimdi.

Sadece dumanıyla geceyi puslayan,

Demir yığının sesi bozuyordu,

Bu sükûneti.

İçimde sebebini bilmediğim bir özlem vardı.

Belki denize özlem,derinliğine

Poyraza özlem,deliliğine

Geceye özlem,yalnızlığına

Özlem,hoş bir yük taşımak için,

Yeterli üşümek için,

Fırtınadır,soğuktur,serttir,

Buğulanan camlara adını yazmaktır.

Belki de hiçbiri değil

Sıcak bir gülüşe,dokunuşa

Bir çift söze hasretlik içimdeki.

Bunca zaman seni beklemişim sessizce

Bu sükûnetin arkasında yatan buymuş meğer...