Sükût Eder Ağıtlar

Takvimler yaprak yaprak düşerken kucağıma;

Sana doğru yürümek ferahlatır içimi...

Yokluğun koca çınar kök salmış ocağıma;

Kirpiğimde ölümün binbir türlü biçimi...

Seneler ah seneler vermiyor aldığını;

Yastıklarda gezerken gözyaşı devriyesi...

Kim bilsin nerden bilsin babasız kaldığını;

Okunur mezarında bir ömrün hikayesi...

Haykırsam 'Baba' diye, duvar kör, duvar sağır;

Tesellisi boş gelir ahbabın, arkadaşın...

Sensizlik yüreğime kurulur ağır ağır;

Duvarlarda asılır hasılı mezar taşın...

Gözlerinden anladım bir ömrün bittiğini;

Oysa 'Yavrum' diyerek sarılmıştın daha dün...

Dilinin sustuğunu, canımın gittiğini;

Kabullenmek imkansız kabul etmek ne mümkün...

Ölümün tasvirine hangi kalem dayanır;

Yokluğun tabutunu nasıl taşır kağıtlar...

Bir dağın yanmasına yamaç nasıl inanır;

Bundandır sözlerimde sükut eder ağıtlar...

04/01/2012

Saat: 23:27