Sükûtunda Hayalin

Güldü bana usulca, sıcacık lodos esti

Sonra yağmur boşaldı gök ağladı avcuma

Duyduğum kıyamete alamet olan sesti

Baktım aylardan ocak, günlerden ise cuma

Dedim mübarek günde olacak iş miydi bu

Ayrılığın ardından döktüm dua ile su

Kanadı hatıralar sol yanımda bir sancı

Öksüz, yetim bir kalbin sesi duyuldu acı

Kanatlanmış geçmişim uçarken uzaklara

Yalvardım Yaradan'a düşmesin tuzaklara

Ruhani kimliğimin şifresini unuttum

Maneviyat dediğin değişiyor zamanla

Narkoz verdim sevgiye, ilelebet uyuttum

Yüreğimi yıkadım gözümden akan kanla

Düşündüm ki sadece bir damlayım hayatta

Sele karışsam ruhun duymayacaktır hatta

Küçük çocuk ağladı, ağladı ıssız şehir

Öyle acı çağladı, dolup taşarken nehir

Yuttu bütün bir kenti gördün mü her yer enkaz

Göremezsin değil mi duygusuz ruhun aymaz

Kavak yelleri eser vurdumduymaz başında

Acaba düşündün mü gençlik gidiyor elden

Ne kaynar yaşlanınca bir başına aşında

Tutan olur mu dersin doğrulmaz, felçli belden

Bunlar varsayım elbet, kalpten geçmez beddua

Ah eden derman bulmaz, kabul göremez dua

Ama hayatın yolu güllerle kaplı değil

Acıtan dikenleri ayıklayacak mısın?

Dik tutma hep başını yeri geldi mi eğil

Bir gün gelip ismimi sayıklayacak mısın?

Duyar gibiyim şimdi kendinle hasbihalin:

' Meğer hayat kısaymış, değmezmiş ağlamaya

Ağlamaktan daha çok ağlattım biliyorum

Pişmanlıklar yetermiş yüreği dağlamaya

Her gece hayalimde geçmişi siliyorum

Tükendi tüm umutlar, yolun yarısı geçti

Kaderim vicdanımla toprak olmayı seçti...'

Ve tükendi sözcükler, sükûtunda hayalin...