Süngü

son kibrit çöpüydü

sönük bir sigaranın peşinden koşan suya

deniz de yandı

sönerken Zühre

akıl karıştı

deli oyunlarında

ve bebek gibi ağlayınca poyraz

sindi şehir kokuları

ipsiz sapsız

zamansız yağmurlardan

üryan yakalandı

puşt bulutlara

göç kuşları

düştüler

zemherinin kucağına

kanatları kırılırken ayazda

süngüsü çekildi nefesin

son defa

sıvanası ıslak

o cigarada...