Şunlar ki Benim Diyen

Çoğuları geldiler

İpeklerle kürklerle,

Dağıldılar gittiler

Yensiz gömleklerle.

Vara yoğa baktılar

Günahları çoktur çok,

Toprağa karıştılar,

Külleri yoktur yok.

Şunlar ki benim diyen

Gör n'oldu tenleri,

Altını pek çok seven

Savruldu hazneleri.

Canlarından bezdiler

Felek yanılmış olur,

Bin bir derde düştüler,

Ölüm övünür durur.

Her neyi yaptılarsa

Cabaları boştur boş,

Hayli kazandılarsa,

Varislere hoştur hoş.

YANİ der ki şunu bil

Vaktin harcama yana,

Hepisin ölümlü bil,

Derman olmazdır sana.

IOANNIS BOZIKIS

Bir Boğaz Vakti

Atina – 2005

ISBN: 960-630-777-8