Sürgün

hepimiz sürgündeydik

bu hayatta.

ne oldugunu bilmeden,

kuş gibi çırpınırdık

ayak üstü yollarda...

sokak lambalarının aydınlattıgı

her kaldırım, sırdaşımız olurdu

yetinmeyi bilmeyen düşler kurar;

her düşten sonra bir tek atardık.

bazen serserilik yapmaya giderdik

taksim sokaklarında...

ama!!!

diger sürgünler

kafa tutardı hayatımıza...

kuş olup kanatlanmak var da

kanatlarımız eksik aslında

kimi dertli, kimi mutlu

kimide umursamazdı bu hayatı

sürgün gözüyle bakanlar

anımsardı bazı gecelerde

hayatın anlamını....