Sürgünde

bulutsuz ve yıldızsız

bir gecenin çekiminde

soluduğum çiğler

alnımda birikir

damla damla

kır çiçekleri

acaba nasıl durur

böylesi bir gecede

ortalarında çömelmişim

ve merak ediyorum şimdi

kaç milyar dünya varsa etrafımda

benim ki bir tane

yemin ederim

ya senin ki

bilmem de, merak ederim bazen

her bedende gömülen bir dünya

göçer bedenle birlikte

ve dönmez geriye

alsakta saatleri geriye

geri gelmez, bazı şeyler var

ve konuşurum kendime

ve nereye kadar

konuşacağım

içimde sönen yıldızlar var oysa

sessiz sessiz, gösterişsiz

kırmızı bir gravat

vardı doladığım boynuma, bir zamanlar

bir sevgili gibi

şimdi dolapta duruyor

öylece... bir yabancı

hafızası olmayan su misali

akıp gidiyoruz

oysa bir sümüklüböcek olsam

yaldızlar bırakırdım ardımda

bense bilmiyorum

bileklerimde pijamam

küçük küçük adımlar atsam

annemin peşinde

bir ördeğin yavrusu kadar

şapşal ve de mutlu

yeni bir renge heyecanlanan ben

gökkuşaklarına inanmaz oldum zamanla

kuşaklardan kuşaklara

kalan tek mirasımız mıydı bu

sanki, ya da yanılıyorum kimbilir

bir büyülü kokudur aradığım hâlâ

o çimenlerde bıraktığım

bir daha dönüpte geriye

uzanamadığım

ağıt yakıyorum şimdi

ve her çocukta yeniden doğuyorum

dünyaya

ah çocuklar, çocuklarım

inan kendi başımı koklar gibi

okşuyorum saçlarını

09.06.2012