Sürmeli Ceylan

bır avcı cıkmış tufek elınde

gonul dagı denılen o kohne yerde

arar durur surmelı ceylanı her yerde

vurmak ıster onu kalbının orta yerınden

derdın nedır soyle de bıleyım

ne ıstersın surmelı ceylanımdan benım

ateşlere mı attı gonlunu bır zalım

kanayan gonlune merhem vereyım

dınle be arkadaş kulak ver sesıme

uzme kendını boyle sebepsız yere

bırakmazlar kı dusunsn kendı kendıne

hak versın o da caresız sevenlere

bende duştum bır zamanlar senın derdıne

hala aynı dert benım de peşımde

vursam da ceylanı ne gecer elıme

dertlerım gelır yıne hep ust uste

dıyecegım sudur kı bırak kendı halıne

gun gelır o da anlar belkı de

onun gonlude duşerse bır zalıme

hak verır belkı de bızım gıbılere

benım gıbılere....