Sürrealist Ayrılık

Sen ortasındaydın atomun

Bense tavafında, elektronun.

Her temas ettiğinde bir başkasına,

Yüklenen ben oluyordum ve

Kopup giden yine ben...

Sana en yakın yerinde duruyordum

Bu bağlılık çarkının.

Yine de kavuşmayan tek ben...

Sen duruyordun öyle bir başına

Bense etraflıca debelenen...

Ayırmaya çalıştı bizi

Zihindaşı Newton'un.

Sebebi oldu tabiattaki her sonun.

Bunca görelilikte, kör kalmak

Nasibiydi onun...

Belki de mümkündü ayrılmamız!

Fakat;

felaket denecekti adına bu kopuşun.

Zeka ile ün salmaktı harcı

Bilmiyordu yitirilmesi

Çağ yangını, bu duygunun...

Kulaklarımın örsüne vuruyordu nefesin.

Yitirilen dengeme tripot oluyordu sesin.

Tabiattaki her rezonansta

Bir dalga boyunda

İlerliyordum sana

ve çarpıp boşluğuna

yine ben oluyordu aksin.

Tüm biyo niyetlerim sana

Sende var olmaktı.

Yüreğinin bir kenar hücresinde

Sessizce konaklamaktı.

Sana göre değildi sevmelerim

Belki de içinde ölebilirdim.

Razıydım yine de bu dahil edilmenin.

Her ne ise hikmeti

Seçilip geçirilmeyen yine bendim.

Şizofrenik bir haldeydim

Her iki yanımla sadece senindim.

İkiliğimle sana bağlanıp

Su olmaktı niyetim.

Hayat olmaktı emelim.

Su gibi azizliğini de bilirim

Gücünü, kudretini bilendim.

Kaldırma kuvvetin vardı

ve rüyalarımda ızdırap olurdu

susarak gidişin.

Apansız bir gece vakti

Kalkan yine bendim.

Anımsıyorum ayrılık vaktini

İki bakış arasında nasıl eridiğimi

Ekzotermikti tepkilerim

Rahatlayan sen oldun

Yanan ise bendim.

Isıları yüreğinde biriktirip

Özünü yitiren...

ve sözlerini sukut ile terbiye eden

reaksiyonu içinde biten

tek taraf bendim...

Muhtemel haklıydı Einstein

Hızlı olan ağırlaşabilirdi.

Bunca kedere kalbim

Nasıl dayanabildi?

Hızlıca atıyordu durmadan

Sanıyordu bitecek,

Dinmezdi durulmadan.

Suratle aşkı zikrediyordu

Ve sadece daha fazla ağırlaşıyordu.

Eğilimleri belirlerdi işaretler

Ben aşkımla yukarı bakıyordum

Açıp kollarımı semaya...

Sen mahçupluğunla

Yere yöneliyordun

Salıp kendini toprağa...

Bir dönüm noktasıydı

Bir noktada kesişmemiz,

Aşkla bağdaşmadı hiç işaretlerimiz.

Oysa!

Topluyordum içimde seni,

Eksiltmekten geri kalmadın beni.

Bu ayrılık dönümünde

Sadece bölünüyordum.

Çokça bilinmeyenli denklemlerde

Türevi vardı misalimin.

Koymanı istedim yerine

Kendini kendimin.

Ve sadece sıfıra

Daha da yaklaşıyordum.

Tüm olasılıkları hesaba katarak

Muhtemel en iyi!

Modelindim senin.

Grafiklerle izah edilen,

Kamburlaştı yine belim.

Risklerini soruyordun durmadan

Zamansız bu birleşmenin...

Herhangi bir aralıkta güvensen

Sapmasız olurdu sevgin.

Normalimdi, dağılıyordum.

En tepesindeydi aşkım

Umulan çan eğikliğinin...

Neresinden baksan hipotezlerine

Bu olasılıklar kuramının...

Aşkımla tek sonuç,

Tutarlılığındım senin.

Artık boşuna tüm

Zihinsel, bilimsel benzeşmeler...

Maddesellik yetmiyordu

Ve gerekiyordu ruhsal sevişmeler.

Mevlana'ya bürünür bedenim

Ve kaderi sürüyordu,

O, Şems'i yitirmeler...

Harap olurdu ay, felek

Sebebiydi gidişler.

Tabiatta;

Duyusallığını yitiriyordu

Ben gibi duygusal sevmeler...

Aralık-2012