Sürttürgeç

Hani ikindi vakti bakarsın da

Akşam başını kaldırır

Mor dağlardan

Mavi derinliğin peşi sıra

Bir martıya yem gibi atarsın

Gölgesinden sıyırıp gövdeni

Su buruşuğu ellerini okşar yakamozlar

Üşümüş bir rüzgâr çıkarırsın karaya

Ay güneş gibi öper tenini

Önce

Derin bir iç çekiş

Sonra

Ah!

Sana özlemimi

Her gece geri gelmemi

Aşkın daveti şiire

Ben gönderir kalemle

Silinmeden

Ufkun bakır çizgisi

Birkaç gemi ve yıldız

Yüzün ıslağına

Saplı kargılar görürsün

Paslı

Zincirlemişler kendilerini mimiklere

Zamanı tutmuş da bırakamazlar

Yaslı

-İçin içine sığmaz zamanlar gelir gözlerine-

Düşünür bulursun kendini

- bunca durunun içinde ben niye çalkalanıyorum diye-

Başı karışık

Geçmişlerde

Fi uzaklığından denizkızları çağırsa

Bahane...

Çekilirsin sessizce dizelere

İsteklisindir fısıldanmalarına

Kulak kabartırsın

Deniz kabuğu seslerine

İnce bir kadife gibi dalgalar öper dudaklarındaki tuzu

Bakmışın deniz ağlıyor

Gözlerine

Aylardan kasım olur

Hissetmem senden beri

İçimin soğuğu...

Kimileri şaşkın seyreder

Tercüme istemez

Tanımadığı dilime

-Hadi! Yama yüreği

-Benden bir şeyler olduğunca

-deli mi ne?

Aymazsın...

Ayarı bozuk bir dürbün görüşüyle

Kulaçlarınla kucaklarsın her bakışı

-Hayat dersin bildiğin gibi düşün

Ama boş bakma sanma düşüm-

-Doğanın içinden içine düşünce-

Anlarsın sende...

Bir melodinin unutulmuş sözleriyle

Dağlara mı akşam çöktü, denize mi?

Bilmem!

Ama yaprakları tek tek yolar bu hazan

-Karanlıklar kuru dalların hüznünü dinler-

Hasret içimde söndüremeyeceğim

Umut olur

Ve yarına doğru

Yolu bilinmez

-Sonsuzluk-

Her gece iç çeker

Gün düşer penceren