S/us Ac/emi Kaval

Dalları kırılmış yarınlardan geçer zaman

Salınır eteğinden gecenin acemi kaval

Hasret soluklanır yürek ucunda... Dingin-sızılı...

Düş yokuşlarında oyalanırken olmazlıkların

Kovulmuş duaların ıstırap döker umutlarına..

Yaşam akıp gider sana kalan dilemma...

Artık tükenmiştir duygular bağrına taş basmaktan

Boğazına düğümlenen hatıralar bir yudum su isterken

Çocuksu bir t/utkunun dönencesinde kaybolursun

Gözyaşına boğulur masal kahramanların

K/ah bir ıstırap y/akar

Kâh gözlerin hançerler b/ağrını...

Ellerine yakılan kınaların saflığı da kalmadı

Kalmadı gece ışıkları gök/yüzünde mühürle

Dudağından dökülen her mısra aşka nispet etmede

Esefle bakarsın aynadaki çehrene

Kalabalık düşüncelerin sükûtunu bilmeden

'keşke' sözcüklerini yutkunurken yanılgıların

Şivan kopar y/adınla...

Oysa ben,

Ahuzarımla dokunurken aşkın g/ecesi yüreğe

Her doğan güneşin sen ayağıyla gezerim dünlerimi

Gökkuşağının altında umutlar gizli olsada

Tepeden tırnağa hüzün giyinir gönlüm

Dumanın zifirinde biterim o v/akitlerde...

Gözlerimde yarının boş beklentileri

Bilirim ne dileklerim düşecek peşine

Ne de eriyeceğim güneşin soğuk teninde

Çoğalacak sıfatsız d/olgunluğuyla bir hasret daha

Y/ana y/ana pervane gurbetine yol alacağım...

Ilık ılık esen rüzgârlara, usul usul savuracağım yeminlerimi

Ve takacağım peşine gözlerime k/anmayanı ...

Yetim kalan türkülerin yoldaşlığında yol aldıkça

Anlıyorum ki,

İki ayrı telde akan, iki yabancı şarkının nakaratıyız sadece...

Aklımdan gitmeyen dünlere asıyorum ağıtlarımı

Sazıma gömerken siluetini

Dilimden düşen her ezgi gözyaşlarıma mahkûm oluyor zamansız...

Istırabında bir cümlenin yetisine kahırlanıyor

Közleniyor gözlerim...

Ne sen bülbülsün ezgimde

Ne de ben gül'üm dilinde

Yazık ki onmaz yara firari

Avunmayan gönlüme...