Sus Anne

Sus! "Ben sana demedim mi" deme,

üstüme gelme, ne olur, anne!

Biliyorum, sen herşeyi benden önce bildin,

korumak istedin, acıları yaşatmamak istedin...

Boşunaydı tüm öğütlerin, anne!

Yaşamayı kim öğrendi ki

yaşayanı dinleyerek?

Kim insan oldu ki, anne,

hiç acı çekmeyerek?

Sus! Üzüldüğünü, bana yandığını söyleme,

suç hançerini saplama kalbime, anne!

Biliyorum, sen beni çok sevdin, benim için

kendini kendinden ettin, hayallerinden vazgeçtin...

Sen yapabileceğini yaptın ki, anne!

Hayat boyu kim tutundu ki

yumuşak anne eteğine?

Kimin mutluluğu bağlı ki, anne,

ana-baba'sının emeğıne?