Sus Dedi Kadın Sustum

Yürek dile gelmeden öncesiydi tam...

Ve konuştu suskun Mektubu,

Bir tını gibi,

Anlattı her şeyi,

Dirayetim'in tam merkez çukurundan vurulmuştum sana

Hani yüreğimin en zayıf, kabuğunun en mukavemetsiz yerinden

Mariana çukuru kadar derininden

Örtüsü kalın vicdanımın göbeğinden

Lakin;

Yıl düşman olmaya görsün kadersizlik ile birleşip

Bir kere yorulmaya yüreğin

Bedenin kuru yaprak gibi,

Henüz 27 sinde bir vücudun 80'lik kalbi edasında çarpınca düşersin

Yahut sol yanında elin,

Abdal olup göçersin

Kızgınım sana,

Yahut sol yanına

Yahut hecesini dahi bilmediğim aşkına

Hani kafiyesi de, redifi de ben olduğum şiirlerimin

Tek rol kahramanına

Dudaklarımda tadını alamadığım

Kollarımın arasında saramadığım

Birde bilmem nesini anlamadığım bu duygunun

Sol yanımda yarattığı süper novalara

Midemdeki kramplardan

Ellerimdeki titreme yüzünden içemediğim çayıma kadar

Tüm bunlara sebep olan bir tek sana

Kızgınım....

"Sus...

Duymamış olayım..." dedi kadın...

Bir çığlık ki;

Sussan dahi ta uzaktaki köylerden, yerleşimlerden,

Şehirlerin birbirlerine isyan gürültülerinden daha aziz,

Kış gecelerini ıslak nöbetleri arasında saran ışığın sesinden

Benliğini kaybetmiş bir bedenin ruh sesinden daha ulu bir ses,

Nasıl duymazsın?

Dil sussa bile tınısı yıkarken arş-ı ala'yı

Kul kulağından girmese dahi

Titrettiği yüreğinden de mi anlamazsın?

"Sus" dedi kadın...

Sustum.

Sıtma nöbetleri geçiren yüreğimi savurup,

Kramp tutmuş mideme taş bastım,

Sağ elim titrerken demli bir çay alıp gözlerine baktım,

Sustum...