Sus / ma

(...)

(...)

sus şimdi!

geceyi dinliyorum

sol yanım dört duvar desenli kuytular

pastel renkleri hakim bir mezarda

zamanın az ötesi bu

çok değil aslında

son mevsimin geç kalmışlığı

gülüşler geliyor uzak zamanlarda

yırtarak suskunlukları

çıkmaz yollar

geriye dönülmezlikler

ve çaresizlikleri

yankılı seslerin -sen-sizliklerinden

sisli hatıralara d/üşüyorum

ruhumun çıkmazlarında

an gelir anlarsın hayatı

geriye doğru yaşarsın

zamanda

-varlıktan yokluğa-

-bütünden hiçliğe-

sessiz çığlıklar büyütürsün

-ölü kuşlarla- içinde

ağır bir yürümek kalır geriye

şimdilerde -yükün hatıralar-

son tren geçmiştir geçmişe

sus şimdi!

geceyi dinliyorum

buralarda birazdan yağmur başlar

acıtsa da bu kadar eskimiş hatıralar

bir kaç gülücük işte hepsi hepsi

biraz da

ellerimde kalmış sıcaklığı ellerinin

sesini verdiğin geceleri dinliyorum

gülümseyen gözlerini

yağmur yağıyor oralarda

eski bir nisan akşamında ellerim ısınıyor

şimdi sesine geliyorum

saçlarını okşayan rüzgarla

s-u-s / m-a - - ş-i-m-d-i- - !

s-e-n-i - - d-i-n-l-i-y-o-r-u-m - - -

/ 06 kasım 2015 / istanbul