Susacaksın Çocuk

Merak etme çocuk daha çok günler göreceksin

İstanbul'u seveceksin daha,

Daha gözlerin anlamsız gülümseyecek her geçene

Mart'ta papatyaları, Nisan'da erguvanları

Mayıs'ta nergisleri ayıracaksın diğerlerinden

Ve güveneceksin çocuk bilmeden sonunu birilerine

Daha bahar esintisini hissetmedin sen çocuk

Adalardan esince delice, için ferahlayacak

Rüzgar saçların kokusunu getirecek yalnızlığına

Yakamoz senin için düşecek gecenin kor karanlığına

Ve umutlar akşamlarını dolduracak umursamazcasına

Daha şarkılara düşmedin sen çocuk

Her bir nota nihavent sunacak mısralarına

Yaz güllerine ayrı ayrı isimler takacaksın

Yıldızlar sen dilek tutasın diye kayacak semalarda

En olmadık zamanda hüzzamı tadacaksın

Bir şilep dolusu şiir geçecek sahile en yakın yerden

İlk kez acıyacaksın oltalara takılan balıklara

Bir resim düşecek suya sen bakınca heyecanla

Tanımayacaksın kendini, bakmışsın o olmuşsun

Anlayacaksın

Sen daha ihaneti tatmadın çocuk

İlk kez acemice düşeceksin İstanbul'un kollarına

Sözlerine prangalar vurulacak konuşamayacaksın

Sol yanında bir şey titrerken gecenin al yalazında

Sen aynada celladına gülümseyen bir teslimiyetle

Bütün harflerin kalemini kıracaksın

Ve susacaksın..