Susar mısın Benimle

Önce susmayı öğrendik eğreti sevdalara

Sonra ölmeyi aşkımızın uğruna

Gonca güller dererdik buz mavisi ayazlar da

Sonra yaz günü kıra vurdu gönül bahçemizi

Uçsuz çayırlar da koşturan çocuklardık

Mavi , yeşil baharlar da

Beton yığınlarının arasın da kaybolduk

Kapattık kapılarımızı dostlarımıza

Buz gibi sulara girerdik

İçimizdeki yangın başımıza vurduğun da

Ne kadar uzak şimdi deniz

Gözlerin buğusu kurumuyor artık rüzgar da

Şiirler okurduk aşktan memleketten yana

Meydanlar dolup taşardı

Soyunmuştuk o büyük kavgaya

Yalanları giydirdiler bir şafak vakti

Eylül hiç bu kadar üşümemişti

Uzun yolculuklar başladı sonra

Sonrası olmayan uykulara yattık

Uyanamadık

Şimdi sol yanım da bir cevahir filiz vermekte

Saatlerce durup bakabilirim

Gülmeyi seven gözlerine

Oturup saatlerce susar mısın benimle